Leczenie nadpotliwości

Pierwotna miejscowa hiperhydroza objawia się nasiloną potliwością nieproporcjonalną do zapotrzebowania termoregulacyjnego i jest niezwiązana z  innymi patologiami, czy stosowanymi lekami. Głównie dotyczy dołów pachowych, dłoni, podeszew oraz okolicy czołowej twarzy i jest związana z nadczynnością gruczołów potowych. Stan ten dotyczy 1-5,5% populacji i jest  niezwykle wstydliwym problemem. U około połowy pacjentów potliwość jest na tyle uciążliwa, że istotnie obniża jakość życia pacjentów w kontekście zarówno życia zawodowego, jak i prywatnego. Śródskórne podanie toksyny botulinowej w obszary objęte nadmierną potliwością ma na celu chemiczne odnerwienie gruczołów potowych. Metoda ta jest uznawana za metodę z wyboru leczenia umiarkowanej i ciężkiej pierwotnej nadpotliwości, ponieważ jest wysoce skuteczna i bezpieczna. 

 

Przeciwwskazania do zabiegu z użyciem toksyny botulinowej:

- ciąża

- karmienie piersią

- choroby związane z zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (zespół Lamberta Eatona, miastenia gravis)

- nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki preparatu (albumina ludzka)

- infekcja skóry w planowanych miejscach wstrzyknięć

 

Zabieg trwa około 15-20 minut i umożliwia natychmiastowy powrót do codziennej aktywności. Jest związany z niewielkim bólem w miejscu iniekcji. W razie potrzeby stosuje się znieczulenie miejscowe kremem (aplikacja około 1 godz. przed zabiegiem).

 

Efekt redkucji wydzielania potu utrzymuje się 6-8 miesięcy.